Woensdag 7 Juli:
Al vroeg vertrek ik vandaag van de camping. Eerst drink ik nog koffie met 2 Nederlanders die hier vannacht ook hebben overnacht en die to voet op weg zijn naar Santiago. De vrouw heeft heimwee en wil eigenlijk graag naar huis maar besluit toch nog 3 dagen mee door te lopen tot Reims, en vandaar terug naar huis te gaan. Ook ik rij vandaag naar Reims en wil daar al vroeg zijn, omdat de dit vandaag de aankomstplaats van de Tour de Franche, en ik de tour natuurlijk graag wil zien. Het landschap hier is voor de Fransen vrij vlak, maar voor mij is het toch steeds klimmen en dalen. Het gaat steeds zo ongeveer een kilometer naar boven en dan weer naar beneden. En mensen die vaker fietsen weten dan dat een kilometer erg lang kan zijn, en dat de volgende klim er weer snel aan komt. Je kan wel erg ver weg kijken, maar het is hier de graanschuur van Frankrijk, dus overal zie je niet veel meer dan graanvelden en boeren die het graan aan het oogsten zijn, dus ook veel stof. Al vroeg kom ik aan in Reims en vind een camping, na een lekkere douche rij ik met mijn handbike de renners tegemoet over het parcours dat dan nog gewoon open is. Ik rij tot Brienne-sur-Aisne, zo'n 25 kilometer voor de finish en wacht de renners en het bijbehorende circus daar op. Het is heet, maar telkens vind ik het prachtig om te zien allemaal, en sta daar als enige Nederlander tussen al die Fransen, waarvan er sommige al te diep in het glaasje hebben gekeken. Als de renners en volgwagens zijn gepasseerd word de weg weer vrijgegeven en iedereen wil dan weer snel weg omdat het dan al bijna half zes is. Ook ik wil vertrekken en ben nog maar net aan het rijden wanneer ik plots mensen hoor roepen, en ik zie plots dat er een auto achteruit van links komt aanrijden. Hij ziet me niet en rijd achteruit tegen mijn linker achterwiel van opzij. Dus hup daar lig ik op zijn kop in de berm. Mensen helpen mij overeind, en tot mijn grote schrik zie ik dat mijn linker achterwiel dubbel is geknakt. Al snel is de politie (gendarme) ter plaatse, en er wordt proces verbaal opgemaakt. Als ik uiteindelijk heb kunnen uitleggen dat mijn auto en rolstoel verderop op de camping staan, brengt de politie mij en mijn bike met een busje naar de camping. Daar zit ik dan vreselijk te balen, wat nu? Eerst denk ik er aan om met de auto door te gaan, maar al snel vind ik dat geen goed idee, en besluit mijn reis af te breken, en nog dezelfde avond met de auto terug te rijden naar Nederland. Ik baal er vreselijk van, mijn reis heeft maar 7 dagen geduurt, en nu zit ik al weer thuis. Toch heb ik onderweg nog leuke mensen ontmoet en mooie foto's kunnen maken, welke ik binnenkort ook nog hier op de site wil laten plaatsen. 

---

Dinsdag 6 juli:

Met wat doping doorgereden naar Reims. Morgen ga ik naar de Tour kijken bij het plaatsje Brienne, 24 kilometer voor de finish, vlak voor de laatste tussensprint. 

---

Maandag 5 juli:

Vandaag op de rustdag leuke mensen ontmoet, de familie van Rijnsbergen uit Vught en de familie Kerstjens uit Heeze. Morgen ga ik verder naar Reims. 

---

Zondag 4 juli:

De dag is rustig verlopen, heb op mijn gemak 60 kilometer gefietst. Ben nu in Signy-l'Abbeye, morgen heb ik een rustdag hier op camping Municipal. 

---

Zaterdag 3 juli:

Ik ben vandaag Frankrijk binnen gereden. Vandaag heb ik mijn eerste lekke band gekregen. Nu sta ik in Les-Mazures in het bos wild te camperen. 

---

Vrijdag 2 juli:

Ik ben nu in Dinant, alles gaat goed, alleen het is heel warm! Ik ben mijn toilettas thuis vergeten, dus ik moet vandaag alles nieuw kopen, dat is balen!

---

Vandaag, 1 juli, gaat de tocht naar Lourdes beginnen!

12 april 2010.

De nieuwe route naar Lourdes die we dit jaar in juli gaan rijden is klaar. Ik heb inmiddels met de auto een stuk ervan gereden om te kijken of alles klopt.

Deze route heb ik zelf uitgezet, en natuurlijk komen we weer zoals elke keer omleidingen tegen, maar omleidingen zoals ik die nu onderweg heb gezien zijn mischien al weer voorbij zodra we daar zijn. Toch zullen er dan wel weer andere omleidingen zijn.

Nu het weer wat beter aan het worden is ga ik weer flink aan het trainen zodat ik weer de nodige kilometers in mijn armen heb zitten voor het vertrek. Ik zal weer elke dag proberen mijn dagverslagen te plaatsen, zodat iedereen die dat wil ons weer kan volgen net zoals toen we naar Santiago, en naar Rome zijn gereden. 

Lieve mensen hier volgt dan het eindverslag van onze reis naar Rome.

Vol goede moed zijn we vertrokken op 15 juli, bij mijn vertrek thuis viel de belangstelling wat tegen, maar eenmaal vertrokken in Eersel samen met Mies, Wim, Piet, en Frans was ons vertrek een feit en waren we aan ons avontuur begonnen. De eerste 10 dagen, via Roermond, Remagen, St. Goar, Leeheim, Karlsruhe,Tubingen, Sigmaringen, Obersiggingen en Bregenz, hebben we elke dag wel wat regen gehad, niet hele dagen maar steeds 1 of meerdere buien. Maar we lieten ons niet uit het veld slaan en hebben goed door gezet, de sfeer was goed en we hadden er zin in.
De campings die we hadden waren niet altijd perfect, maar we konden ons daar redden en dat was het belangrijkste. We hadden veel bekijks onderweg iedereen wilde weten wat wij nou toch aan het doen waren. Na Bregenz reden we door naar Bludenz waardat we een rustdag namen omdat ik moe was, maar nog meer omdat Marja jarig was. Ik persoonlijk denk dat Marja een geweldig mooie verjaardag heeft gehad daar, niet omdat ik 's morgens gezorgd had voor gebak en een cadeautje, maar veel meer omdat tot haar verrassing Mies met Ans en Leo daar aankwamen om haar verjaardag mee te vieren, wat we dan ook hebben gedaan met een heelijke maaltijd in een goed restaurant.
Nadat we de volgende dag afscheid hadden genomen van ons bezoek ging ik mee in het busje naar Pettneu, deze dag was het te gevaarlijk om met de bike te rijden omdat we steeds door korte of langere tunnels moesten rijden. En mischien was het voor Marja ook wel goed om niet alleen te moeten rijden, ik merkte aan haar dat ze een beetje down was omdat ze het bezoek weer moest missen, haar stemming was anders dan tot dan.
Tot overmaat van ramp werd ze die dag ook nog gebeten door een teek, welke ik met een tekentang bij haar heb verwijdert, maar waarmee we een dag later in Tosens nog naar de arts zijn geweest die de wond heeft schoongemaakt en haar een injectie heeft gegeven. Verder was Tosens natuurlijk een paradijsje voor ons, we mochten overnachten bij de familie Rensen, dit zijn Nederlandse mensen die daar net apartementen hebben geopend. Dat was nog eens luxe, het beviel ons daar zo goed dat we maar meteen 2 dagen daar zijn gebleven, zodat we in luxe weer wat konden rusten.
Na deze rust gingen we dan Italie binnen, wat was het mooi onderweg maar erg zwaar omdat deze pas ontzettend hoog was. Onze eerste camping in Italie was die in Prad. De volgende dag verder via Merano naar Vilpiano, de temperatuur is dan inmiddels gestegen naar zo'n 31 graden. Marja is dan 's avonds ook een beetje ziek, ze voelt zich niet lekker, wat 's nachts dan ook alleen maar erger word. Dus stel ik voor om 's morgens in te stappen en door te rijden tot de stad Trento en daar op zoek te gaan naar een goed hotel waar ze dan een paar dagen kan rusten, en hopelijk snel kan herstellen. We vinden een mooi luxe hotel, en ik probeer haar goed te verzorgen door regelmatig koel drinken te gaan halen en dat naar haar kamer te brengen. Eten doet ze niet in het begin, maar ja drinken vind ik op dat moment het belangrijkste, en na 2 dagen daar te zijn geweest begint ze ook weer te eten zodat we onze reis weer voort kunnen zetten.
Via het Gardameer gaat het verder naar Verona, de volgende dag zouden we richting Montagnana gaan, maar ongeveer 5 kilometer voor Montagnana zien we een leuk kerkje staan langs de weg. Er staat met grote letters op dat het een pelgrimskerkje is, als we stoppen zien we dat het gesloten is. Langs het kerkje is een mooi grasveldje, een paar bankjes en er staat een waterkraan, dus na enig overleg besluiten we om daar bij het kerkje te overnachten. Op enige afstand staan een paar boerderijen, en de mensen die daar wonen komen al snel een kijkje nemen wat wij aan het doen zijn. Nadat we hen hebben duidelijk gemaakt dat wij pelgrims zijn, vinden ze het prachtig dat we daar blijven, en vertellen ons dat het water uit de kraan heel goed drinkbaar is, dus voor ons een perfecte plaats, en het spaart de kosten van de camping uit!
De volgende dag gaat het weer verder naar Ferrara, we hebben de Alpen inmiddels achter ons en rijden nu door het vlakke Po-gebied. Het landschap is hetzelfde als in Nederland, met veel mais en slootjes, maar om te fietsen natuurlijk wel een stuk makkelijker.
Na Ferrara gaan we verder naar Bologna, maar daar in die grote stad aangekomen kunnen we onze camping niet vinden, waar we ook zoeken we zien hem niet. We besluiten dan nog om de andere camping iets meer naar het noorden te zoeken, maar helaas ook die kunnen we niet vinden. Zoals we later hoorden, waren wij niet de enige die hem niet hebben kunnen vinden, andere pelgrims vonden deze camping ook niet, dus na lang zoeken hup de bike in het busje en doorrijden tot Monte di Fo, met inmiddels een temperatuur van 36 graden.
De volgende dag door naar Florence, daar staan we op een camping op een oud landgoed met prachtige oude gebouwen. Ook hier blijven we 2 dagen rusten mede omdat Florence een prachtige stad is met hele mooie kerken en gebouwen. Wel valt het ons op dat er steeds meer bedelaars en handelaars zijn in die grote steden. Vaak mensen met een Marrokaans uiterlijk staan met vanalles langs en op de weg om hun spullen te verkopen aan de touristen. De politie jaagt ze steeds weer weg, maar zodra de politie weg is zijn ze er weer, en de bedelaars zijn meer het zigeuner-type, en als je ze niets geeft zijn ze nog kwaad ook en laten dat goed merken.
Na Florence zijn we door gereden naar Siena, ook dit is een hele mooie stad met een prachtige kerk van wit en zwart marmer, ook in deze stad zijn we 2 dagen gebleven om alles te kunnen bekijken.
Toen zijn we doorgereden naar Montelcino een klein dorpje in Toscana, hier in dit plaatsje werd ik 's avonds ziek, ik voelde me helemaal niet lekker en heb dan ook heel de avond in het hete busje gelegen, terwijl Marja op bezoek was bij mensen uit Casteren die ook hier op de camping stonden. Het valt ons op dat hier in Italie heel veel Nederlanders hun vakantie doorbrengen, 60% is Nederlander op de campings.
De volgende dag verder via een camping in Castel di Piano, hier begin ik zelf te zien aan mijn been dat ik wondroos heb. Ik herken dit omdat ik dat eerder ook ooit heb gehad, en ik weet al wat me te wachten staat, want ik weet dat ik daar erg ziek van kan worden en dat de huid van mijn been helemaal zal open barsten.
De volgende dag rij ik met Marja mee in het busje, mijn been is inmiddels zo opgezwollen dat het niet meer past in de beugel van mijn handbike. We rijden die dag tot Roncelione, en de dag later ook met het busje door naar Rome, tenminste naar de camping zo'n 17 kilometer buiten Rome, waar we aankomen op zaterdag, en we besluiten om op maandag na het weekend naar het ziekenhuis te gaan.
Op maandag in het ziekenhuis beseffen we dat alles hier in Nederland toch wel erg goed is geregeld, hier in Italie is dat wel wat anders, en het taalprobleem speelt nu natuurlijk ook mee. Hier in het ziekenhuis speekt niemand Engels, dus na een hele dag in het ziekenhuis te zijn geweest, gaan we samen met geen goed gevoel weer naar de camping. Zo met de gedachten 'als dit maar allemaal goed komt', en wat later dus ook helemaal niet goed blijkt te zijn door het voorschrijven van de verkeerde medicijnen.
Na een weekje op deze camping besluiten we een hotel te nemen in Rome, zo'n 3 kilometer vanaf het Vaticaan. Dat is toch wel makelijker om Rome te gaan bekijken. En na 3 dagen in dit hotel kwam voor ons de grote dag, onze ontmoeting met de Paus! Dit was een geweldig mooi moment, en een bijzondere ervaring. De Paus nam echt de tijd voor ons, en in het Duits konden wij hem vertellen wie we waren en op welke manier wij naar Rome waren gereden, waarna de Paus hier zijn respect over uitsprak.
Lieve mensen, deze reis was er echt eentje met veel ups en downs, maar al met al een prachtige reis, die wij beide nooit meer zullen vergeten. Ik kon deze reis niet maken zonder Marja, en zij niet zonder mij, dit was een prachtige ervaring voor ons beide!
Natuurlijk bedanken we iedereen die ons tijdens deze tocht heeft geholpen door te sms-en en te mailen en de berichtjes in ons gastenboek te plaatsen. Telkens als we dit alles konden lezen, gaf dit ons weer de moed om door te gaan.
En ook danken we onze sponsoren, mede door deze mensen hebben we 2,203,00 euro over kunnen maken naar de gehandicaptensport!
Iedereen hartelijk dank, en ik ben inmiddels weer bezig met mijn volgende tocht, die zal gaan naar Lourdes in Frankrijk.

---

Zaterdag 29 augustus:

We zijn inmiddels weer thuis, maar om diverse redenen is ons tot nu toe laatste bericht niet op onze website geplaatst kunnen worden.
Op woensdag 26 augustus moesten we eerst nog rijden met de bus zo ongeveer 20 kilometer onder Rome naar het vakantieadres van de paus voor onze ontmoeting. We hoorden 1 dag eerder dat de paus niet in het Vaticaan was, maar in zijn vakantiepaleis Castel Dolfo of zoiets. Dus wij op woensdag eerst met de bus daar naartoe, en daar aangekomen was het een drukte van belang, met honderden mensen die de paus graag wilden zien. Toen de poort openging, en alle mensen naar binnen gingen, kwam een van de bewakers naar ons toe, en vroeg of ik de heer John Mollen uit Nederland was, toen we dat beaamden konden we met hem mee. Onder aan de trappen riep hij een paar sterke bewakers erbij, en samen droegen ze mij met rolstoel en al de eerste 15 trappen naar boven. Daar nam een andere man met slipjas ons over en bracht ons met de lift nog 2 etages hoger naar de privevertrekken van de paus. Vanaf daar konden we op de mensenmassa kijken die op de grote binnenplaats stonden te wachten, en op het balkon een verdieping lager waar de paus zijn toespraak ging houden voor al deze mensen uit verschillende landen. Ondertussen kwamen ook diverse kardinalen uit verschillende landen het prive vertrek binnen, die allemaal netjes Marja en mij een hand kwamen geven, en vertelden uit welk land ze kwamen, en wij vertelden natuurlijk ook dat we uit Nederland kwamen, en op welke manier. Toen de paus klaar was met zijn speach, en de zegen had gegeven, kwam hij naar boven naar de zaal waar wij op hem wachten, en hebben we hem de hand kunnen drukken (wel zijn linker, want de rechterhand zat nog in het gips) en hebben we ongeveer 10 minuten met hem mogen spreken in de Duitse taal, want dat vond hij leuk zei hij om Duits met ons te spreken. Daarna ging heel het ritueel weer naar beneden zoals we waren gekomen, en buiten aangekomen zagen we dat er opnieuw honderden mensen stonden te wachten die later ook naar het binnenplein mochten om de paus op het balkon te zien. Toen zijn we weer terug naar ons hotel in Rome gereden, waar dat we moesten wachten op de foto's die gemaakt waren door een fotograaf (zelf mochten we en konden we geen foto's maken tijdens ons gesprek), deze werden bezorgt bij het hotel door een koerier omstreeks 17:30. Daarna wou Marja meteen om 1800 uur vertrekken en beginnen aan de terugreis.
Het was al met al een zeer indrukwekkende ontmoeting, wat we beide niet snel meer zullen vergeten denk ik, en wie kan nu zeggen ik heb de paus gesproken en nog persoonlijk een klein cadeautje van hem gekregen!
Het bijwerken van de verslagen, en het plaatsen van meerdere foto's zal ik zo snel mogelijk doen, zodat iedereen de foto's kan zien, en het totale verslag over alle dagen en ons verhaal over deze lange reis nog eens in een verslag opnieuw door kan lezen. Maar eerst moeten we even uitrusten, en alles laten bezinken, want dat hebben we zeker nodig na alles wat we hebben gezien en mee gemaakt!

---

Zondag 23 augustus:

Vandaag hebben we de camping aan de Tiber verlaten en zijn een stuk dichter naar het centrum van Rome gereden met de bus. Daar hebben we een hotelletje gezocht, want vanaf de camping is het niet te doen om in het centrum te komen met een rolstoel, en ik was het moe om steeds maar op die camping te zitten. Nu zitten we 3 kilometer van het centrum, en het hotel heeft als service een gratis pendelbusje naar het centrum, dus gaan we morgen weer samen naar het Vaticaan om ons te melden bij de Zwitserse garden en daar ons toegangsbewijs te halen voor ons bezoek aan de paus op de 26e. Mijn been is inmiddels weer zo goed als genezen, dus dat moet wel weer lukken, ik baal alleen ontzettend dat ik het laatste stuk niet heb kunnen rijden, en dat ik dus ook nooit een foto van mezelf zal hebben waar ik met mijn handbike op het St pietersplein sta. Marja heeft wel zo'n foto, want zij is met Henk Nijland vanaf de camping naar Rome gereden met haar fiets, dus kan iedereen wel begrijpen dat ik daar jaloers op ben. Verder proberen we er de laatste dagen maar van te maken wat we nog kunnen samen, we hebben tenslotte nog een paar dagen om samen nog wat van Rome te zien. Het plaatsen van foto's zal moeten wachten tot ik weer thuis ben, en mijn zoon weer terug is van vakantie, maar we proberen wel onze dagverslagen zoveel mogelijk te versturen.
Groetjes uit een koele hotelkamer, buiten is het nog steeds erg heet.......... Marja en Jan

---

Donderdag 20 augustus:

Gisteren zijn we met de bus en metro naar het Vaticaan gegaan. We werden geholpen door de familie Snijder uit Meijel, Cris, Leonie, hun zoon en schoondochter hebben me in en uit de metro getild, en ook op de terugreis. Het Vaticaan is enorm groot en de St. Pieter is prachtig! In de sacrestie hebben we ons testimonium gekregen, waar we zeer trots op zijn. Later hebben we nog even in Rome rondgekeken, maar het is ewoon te heet om iets te doen, de temperatuur loopt op tot 45 graden. Vandaag is Marja met Henk Nijland met de fiets naar het centrum gereden. Mijn been is nog te dik, dus ik blijf op de camping achter en wacht tot ze weer zwetend en puffend terugkomen en hun verhaal aan me vertellen over hun dag. 

---

Dinsdag 18 augustus:

We konden het niet langer uitstellen, gisteren met de taxi naar het hospital gegaan. Eerst hebben ze mijn bloeddruk, hartslag en temperatuur opgemeten, toen 2 uur wachten, bij een arts aan een infuus gelegd, een onderzoek, en weer 2 uur wachten! Daarna hebben ze het infuus verwijderd en hebben ze me een recept gegeven. Na 5 uur konden we weer met de taxi terug naar de camping. Op de camping is ook Henk Nijland aangekomen, die fietst even voor me naar de farmacia om de medicijnen op te halen, hij zegt ze bij de dierenhandel gehaald te hebben! Nu 6 dagen pillen slikken en hopen dat ze werken. Mijn voet past niet meer in de beugel van de bike, dus gaan we morgen misschien eerst met de bus Rome in en dan later als mijn been geneest met de bike. Het is hier nog steeds 38 graden, dus iedereen kan wel begrijpen dat we niet veel doen en ook niet zo veel te melden hebben. 

---

Zaterdag 15 augustus:

Vandaag zijn we doorgereden tot Ronciglione. Ik baal ontzettend want ik kan niet meer rijden met de bike vanwege mijn opgezwollen been. Morgen door naar Rome en dan maar kijken wat te doen. 

---

Vrijdag 14 augustus:

Vandaag naar het Lago di Bolsena gereden, ik ben nog steeds ziek. İk denk aan wondroos, maar ik hoop van niet. Nog 2 dagen dan zijn we in Rome! 

---

Donderdag 13 augustus:

Gisteren zijn we gereden tot Montelcino, maar toen we daar waren wed ik goed ziek. İk heb gisteren en vandaag niet gegeten. Marja is gisteren op bezoek geweest bij mensen uit Casteren die ook op de camping stonden. Vandaag ıs Marja met een zieke Jan doorgereden tot Castel del Piano, waar we nu op de camping staan. We hebben al veel mensen gezien uit onze buurt, Casteren, Veldhoven, Margharen en Vught.

---

Dinsdag 11 augustus:

Vandaag de stad Siena bezocht, weer een prachtige stad met een kerk helemaal van marmer! Als pelgrim mag je voor niks naar binnen, maar Marja kreeg wel een cape om, want ze was te bloot. Ik kon helaas vanwege de trappen niet naar binnen. Het was weer 37 graden, maar we wennen er langzamerhand een beetje aan. De huizen zijn hoog, en het zijn erg smalle straatjes. Marja heef lekker gezwommen, alleen weten de muggen haar goed te vinden, en mij laten ze lekker met rust! Ze gaat morgen op zoek naar een burka! ;-)

---

Maandag 10 augustus:

Vandaag om 7 uur vertrokken, eerst met Marja in de bus tot buiten Florence. We reden even verkeerd en kwamen op een fietspad. Natuurlijk net weer voor een politiebureau, maar gelukkig konden die er wel mee lachen. In Galluzo ben ik gaan fietsen via Cerbaia Tavarnelle, en dan naar Castellina. Toen ik daar voorbij was, begon het hevig te onweren en pikte Marja mij op voor de laatste kilometers tot Siena, waar we nu staan en nog een dagje blijven. 

---

Zondag 9 augustus:

Na lekker lang uitgeslapen te hebben, met de taxi naar de stad om vanalles te bekijken. Als Marja een winkeltje binnengaat zegt er plots iemand "Hoi Jan", en staat Henk Nijland uit Duiven er plotseling! Henk hebben we al eerder ontmoet, samen drinken we wat op een terrasje en dan gaan we weer ieder onze eigen weg. Om 5 uur gaan we naar de dom voor de mis en krijgen we van de koster een stempel in onze stempelkaart. Daarna lekker eten in een self-service restaurant en met de taxi terug naar onze camping Villa Camerata.

---

Zaterdag 8 augustus:

Vandaag samen met de fiets Florence verkennen. Marja is in de dom geweest, 468 treden om in de koepel te komen, ik wacht buiten op mijn bike. Toen we wegreden op de camping vroeg ik aan een motoragent de weg, en hij bracht ons onder motorescorte naar de dom! Morgen gaan we weer de stad in om een en ander te bekijken. Mensen nog een paar dagen, dan gaat mijn zoon op vakantie, dan moeten we zelf internet zien te vinden, dus dan kan het langer duren voordat er nieuwe berichten komen.

---

Vrijdag 7 augustus:

Vanmorgen rond 9 uur vertrokken met de bus. Het is hier echt veel te heet om te fietsen, 38 graden! We zijn nu in Florence, en blijven hier een paar dagen om de stad te bekijken. 

---

Donderdag 6 augustus:

Vandaag zal het 36 graden worden, en dat is toch echt veel te heet om te fietsen, dus gaan we met de bus. In Bologna kunnen we geen camping vinden, dus moeten we verder naar Monte di Fo, waar we nu op de camping staan te zweten! 

---

Woensdag 5 augustus:

Vanmorgen om 6 uur vertrokken, want het wordt weer heel heet. In Montagnana rij ik een stuk door de oude stad die is omgeven door oude stadsmuren en torens. Dan verder over de Povlakte naar het zuiden via Badia en Fratta naar Ferrara, een rit van 75 kilometer over vlakke wegen. We steken ook de Po over. Morgen nog 1 dag vlak en dan weer klimmen bij 33 graden. 

---

Dinsdag 4 augustus:

Deze morgen zeer vroeg vertrokken, het was nog stil in Verona. Het duurde lang voordat ik weer op de goede route zat. Onderweg ontmoet ik steeds meer Nederlandse en Belgische pelgrims. Met sommige drinken we samen koffie en dan gaan we weer verder ieder zijn eigen weg. Het landschap is nu net als in Nederland. Na 55 kilometer bereiken we Montagnana, waar we nu overnachten.

---

Maandag 3 augustus:

Vandaag verlaten we de Alpen en rijden we weer over vlakke wegen en rijden we Toscane binnen. Het is weer wennen om geen bergen om je heen te zien. Ik ben al vroeg in Verona, en samen verkennen we de stad en pakken we een terrasje. Met Marja gaat het weer wat beter, ze eet weer wat en kan het ook weer binnen houden, dus ik hoop dat het de komende dagen weer wat beter gaat. 

---

Zondag 2 augustus:

Na 2 rustdagen vandaag weer vroeg vertrokken. Heel de dag gaan we door een breed dal door leuke dorpjes, en steeds langs een riviertje tot bij de camping bij het Gardameer waar we nu zijn. 

---

Zaterdag 1 augustus:

Rustdag in Trento, even de stad verkennen, en we hebben nieuwe luchtbedden gekocht. 

---

Vrijdag 31 juli:

Gisteravond weer een flinke onweersbui gehad op de camping, maar vanmorgen was alles weer droog. De zon laat het vandaag afweten, maar de temperatuur is goed. We rijden vandaag steeds met hoge rotspartijen om ons heen, maar de route is wel mooi en goed om te rijden. Het is steeds licht klimmen en dan weer dalen. Marja voelde zich vanmorgen een klein beetje beter, maar zeker nog geen 100%, maar ze heeft in ieder geval een boterham gegeten vanmorgen voor vertrek. We besluiten om vandaag naar Trento te rijden, en daar een hotel te nemen zodat Marja even bij kan komen, en als het nodig is blijven we daar morgen ook nog, dan kan ze even rusten in een normaal bed. Onderweg hoorde ik steeds harde knallen, ik dacht dat het jagers waren, maar toen zag ik dat ze in een steengroeve met springstof bezig waren, en dat veroorzaakte die knallen, maar ook steeds mooi de echo tussen de bergen. Als ik in Trento aankom staat Marja mij buiten de stad op een parkeerplaats op te wachten, we laden de handbike in de bus, en rijden samen deze toch wel drukke stad in om een hotel te zoeken. In het centrum stoppen we voor een erg sjiek hotel, maar we besluiten toch eerst even bij de stadsinformatie langs te gaan voor informatie voor een goed hotel. Maar ook dan komen we toch uit bij dat sjieke hotel waar onze bus al voor de deur staat, en boeken we daar kamers voor onze overnachting. De naam van het hotel is "grand hotel Trento", en ik heb internet op mijn kamer, dus kan ik nu mooi dit verslag verzenden naar mijn zoon Harm, en hoef ik dat dus vandaag niet door te sms-en, want zo doen we dat anders, dan sms ik naar mijn zoon en hij plaatst het op onze website. Nu hopen dat Marja weer snel hersteld, dan gaan we morgen weer verder, anders blijven we nog een dag langer hier in Trento.

Vanmorgen eerst vanaf het hotel naar de capming om onze spullen op te halen, dan nemen we afscheid van Ans, Leo en Mies. We rijden de etappe van vandaag met de bus omdat het te gevaarlijk is om te fietsen hier met al die donkere tunnels. We klimmen naar 2000 meter naar St. Jacob, in de afdaling zien we nog een auto op zijn kop liggen, die een van de vele scherpe bochten heeft gemist. Op 800 meter hoogte komen we in Petneu, daar is de camping voor vandaag.